Repertuar
Wybierz tytuł lub przejdź do strony z kalendarium
KANDYDACI ŚMIERCI
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
KOLEGA MELA GIBSONA
W spektaklu „KOLEGA MELA GIBSONA” poznajemy Feliksa Rzepkę – dojrzałego, niespełnionego aktora, który swoje życie postanowił opowiedzieć w formie dramatycznego stand-upu.
Feliks opowiada swoją historię w formie przesłuchania – bawi, wzrusza i pokazuje, jak dotarł na szczyt, by później wpaść na dno niebytu. Spotkania z Melem Gibsonem, nieporozumienia z rodziną i Pasjonujące anegdoty sprawiają, że każdy moment to prawdziwy hit!
W swych opowiadaniach tak przeżywa i wczuwa się w rolę, że przed porucznikiem-komisarzem staję się aktorem na małej scenie w kolejnym swoim spektaklu.
To połączenie monodramu i dzisiejszego stand-upu, które dostarczy Wam solidnej dawki śmiechu i refleksji. Autorem tekstu jest satyryk i tekściarz - Tomasz Jachimek, a w roli głównej – niepowtarzalny Jacek Grondowy!
Obsada
Jacek Grondowy
Realizatorzy
Autor - Tomasz Jachimek
Reżyseria - Barbara Wągiel, Jacek Grondowy
Scenografia – Maciej Mikulski
Muzyka - Grzegorz Kopala
Udział specjalny – Andrzej Krzywy
Feliks opowiada swoją historię w formie przesłuchania – bawi, wzrusza i pokazuje, jak dotarł na szczyt, by później wpaść na dno niebytu. Spotkania z Melem Gibsonem, nieporozumienia z rodziną i Pasjonujące anegdoty sprawiają, że każdy moment to prawdziwy hit!
W swych opowiadaniach tak przeżywa i wczuwa się w rolę, że przed porucznikiem-komisarzem staję się aktorem na małej scenie w kolejnym swoim spektaklu.
To połączenie monodramu i dzisiejszego stand-upu, które dostarczy Wam solidnej dawki śmiechu i refleksji. Autorem tekstu jest satyryk i tekściarz - Tomasz Jachimek, a w roli głównej – niepowtarzalny Jacek Grondowy!
Obsada
Jacek Grondowy
Realizatorzy
Autor - Tomasz Jachimek
Reżyseria - Barbara Wągiel, Jacek Grondowy
Scenografia – Maciej Mikulski
Muzyka - Grzegorz Kopala
Udział specjalny – Andrzej Krzywy
MESJASZ
W 1942 roku, na krótko przed śmiercią, Bruno Schulz- nauczyciel prac ręcznych z Drohobycza, prozaik, rysownik; autor “Sklepów cynamonowych” i “Sanatorium pod Klepsydrą” zdołał prawdopodobnie przekazać poza mury getta tajemniczy pakiet rękopisów. Po wojnie losy tej paczki stały się przedmiotem fascynującego śledztwa – do dziś jej los pozostaje jedną z największych tajemnic polskiej literatury. Wszystko wskazuje na to, że w tamtym czasie powstała powieść Mesjasz”, o której do dziś krążą legendy. Niestety, jak dotąd ślad po niej zaginął. Wiadomo jedynie, że pierwsze jej słowa, lub też początek któregoś z rozdziałów opowieści miał brzmieć:” Rankiem obudziła mnie matka, mówiąc: Mesjasz jest blisko. Ludzie widzieli go już w Samborze... “
Niemal 20 lat później z prozą Schulza zetknął się po raz pierwszy gimnazjalista, przyszły poeta, eseista, autor tekstów piosenek, prozaik i tłumacz - Jerzy Ficowski. Nie miał wątpliwości, że gdyby “Mesjasz “odnalazł się, mógłby okazać się wielkim skarbem literatury, nie tylko polskiej.
Proza Schulza zachwyciła go do tego stopnia, że postanowił napisać do niego list. Niestety, kiedy go napisał, Schulz prawdopodobnie już nie żył. 19 listopada 1942 roku został zastrzelony przez gestapowca w swoim rodzimym Drohobyczu, w chwili gdy wracał z bochenkiem chleba z Judenratu. Gdyby udało mu się przeżyć jeszcze kilka dni, wszystko mogłoby potoczyć się zupełnie inaczej.
Ficowski, przyjął na siebie rolę archeologa i kronikarza życia Brunona Schulza, stając się przy okazji jednoosobową agencją detektywistyczną. Z pozbieranych odłamków i skrawków życia próbował złożyć biografię i zrekonstruować świat Schulza.
Sztuka Małgorzaty Sikorskiej - Miszczuk w groteskowym zgoła ujęciu opowiada o nieudolnych poszukiwaniach rękopisu przez Ministerstwo Kultury w czasach PRLu, w które została, w sposób bardzo interesujący, wpasowana biografia twórcy “Mesjasza”.
Trzecim, istotnym wątkiem spektaklu są “męki twórcze “ autorki sztuki, która w czasach nam współczesnych, pisze na zamówienie reżysera, realizującego spektakl za granicą.
Hasło”Mesjasz”, wg autorki, wyraża tu i Księgę i sens życia, i sens sztuki, i sens wiary w boskość a także sens dążenia do czegoś większego od nas samych... “ Może więc- jak napisał Jerzy Jarzębski w jednej z rozpraw o życiu i dziełach Brunona Schulza- to światło
wewnętrzne, którego żródłem wciąż, po tylu latach są opowieści Schulza i osoba artysty; światło dobroci, jakości duchowej i artystycznej, geniuszu, którego jak najwięcej chcieliby zaczerpnąć dla siebie inni artyści, to jest nadzieja na” przyjście Mesjasza”-jeżeli tak nazwiemy najgłębiej pojęte samorozpoznanie i samorealizację, jakie mogą być udziałem człowieka i artysty. Przyjście Mesjasza, zrealizować się może gdziekolwiek w świecie, w kimkolwiek i w sposób najmniej spodziewany”.
Obsada: Adam Winkel, Maria Konczewicz, Maja Karmińska, Danka Sikorska,Grzegorz Zych,
Patryk Waszyk,Maciej Wajs, Jagoda Walczak,Wojciech Stępień, Szymon Mojsak.
Scenografia: Grzegorz Zych
Reżyseria: Ewa Halatyn
Niemal 20 lat później z prozą Schulza zetknął się po raz pierwszy gimnazjalista, przyszły poeta, eseista, autor tekstów piosenek, prozaik i tłumacz - Jerzy Ficowski. Nie miał wątpliwości, że gdyby “Mesjasz “odnalazł się, mógłby okazać się wielkim skarbem literatury, nie tylko polskiej.
Proza Schulza zachwyciła go do tego stopnia, że postanowił napisać do niego list. Niestety, kiedy go napisał, Schulz prawdopodobnie już nie żył. 19 listopada 1942 roku został zastrzelony przez gestapowca w swoim rodzimym Drohobyczu, w chwili gdy wracał z bochenkiem chleba z Judenratu. Gdyby udało mu się przeżyć jeszcze kilka dni, wszystko mogłoby potoczyć się zupełnie inaczej.
Ficowski, przyjął na siebie rolę archeologa i kronikarza życia Brunona Schulza, stając się przy okazji jednoosobową agencją detektywistyczną. Z pozbieranych odłamków i skrawków życia próbował złożyć biografię i zrekonstruować świat Schulza.
Sztuka Małgorzaty Sikorskiej - Miszczuk w groteskowym zgoła ujęciu opowiada o nieudolnych poszukiwaniach rękopisu przez Ministerstwo Kultury w czasach PRLu, w które została, w sposób bardzo interesujący, wpasowana biografia twórcy “Mesjasza”.
Trzecim, istotnym wątkiem spektaklu są “męki twórcze “ autorki sztuki, która w czasach nam współczesnych, pisze na zamówienie reżysera, realizującego spektakl za granicą.
Hasło”Mesjasz”, wg autorki, wyraża tu i Księgę i sens życia, i sens sztuki, i sens wiary w boskość a także sens dążenia do czegoś większego od nas samych... “ Może więc- jak napisał Jerzy Jarzębski w jednej z rozpraw o życiu i dziełach Brunona Schulza- to światło
wewnętrzne, którego żródłem wciąż, po tylu latach są opowieści Schulza i osoba artysty; światło dobroci, jakości duchowej i artystycznej, geniuszu, którego jak najwięcej chcieliby zaczerpnąć dla siebie inni artyści, to jest nadzieja na” przyjście Mesjasza”-jeżeli tak nazwiemy najgłębiej pojęte samorozpoznanie i samorealizację, jakie mogą być udziałem człowieka i artysty. Przyjście Mesjasza, zrealizować się może gdziekolwiek w świecie, w kimkolwiek i w sposób najmniej spodziewany”.
Obsada: Adam Winkel, Maria Konczewicz, Maja Karmińska, Danka Sikorska,Grzegorz Zych,
Patryk Waszyk,Maciej Wajs, Jagoda Walczak,Wojciech Stępień, Szymon Mojsak.
Scenografia: Grzegorz Zych
Reżyseria: Ewa Halatyn
POKOJE KOLORÓW
„Pokoje Kolorów” to poruszający spektakl o bliskości, godności i obecności w jednym
z najtrudniejszych momentów życia. Przedstawienie powstaje we współpracy z Hospicjum Domowym
„Kolory” i ukazuje, jak ważne jest wielowymiarowe wsparcie osób nieuleczalnie chorych oraz ich
najbliższych.
Historia schorowanego poety i opiekującej się nim córki prowadzi widzów przez kolejne etapy
oswajania choroby, bezradności i nieuchronnego pożegnania. Ich codzienność zmienia się dzięki
osobom związanym z hospicjum, które przynoszą nie tylko pomoc medyczną, lecz także rozmowę,
zrozumienie, poczucie bezpieczeństwa i chwilę wytchnienia.
To pełna czułości opowieść o sile relacji, pamięci oraz śladach, które po sobie pozostawiamy. Spektakl
przypomina, że nawet wtedy, gdy nie można już zatrzymać choroby, wciąż można nieść ulgę, chronić
ludzką godność i po prostu być obok.
Autor: Hanna Sobkowska
Reżyseria: Aleksandra Paprocka-Paszczyk
Obsada: Robert Delegiewicz, Agnieszka Gołaszewska, Aleksandra Paprocka-Paszczyk, Adrian Misiura,
Joanna Ossowska, Marek Prałat (narracje)
Produkcja: Teatr Miejski w Lesznie przy współpracy z Hospicjum Domowym „Kolory”
z najtrudniejszych momentów życia. Przedstawienie powstaje we współpracy z Hospicjum Domowym
„Kolory” i ukazuje, jak ważne jest wielowymiarowe wsparcie osób nieuleczalnie chorych oraz ich
najbliższych.
Historia schorowanego poety i opiekującej się nim córki prowadzi widzów przez kolejne etapy
oswajania choroby, bezradności i nieuchronnego pożegnania. Ich codzienność zmienia się dzięki
osobom związanym z hospicjum, które przynoszą nie tylko pomoc medyczną, lecz także rozmowę,
zrozumienie, poczucie bezpieczeństwa i chwilę wytchnienia.
To pełna czułości opowieść o sile relacji, pamięci oraz śladach, które po sobie pozostawiamy. Spektakl
przypomina, że nawet wtedy, gdy nie można już zatrzymać choroby, wciąż można nieść ulgę, chronić
ludzką godność i po prostu być obok.
Autor: Hanna Sobkowska
Reżyseria: Aleksandra Paprocka-Paszczyk
Obsada: Robert Delegiewicz, Agnieszka Gołaszewska, Aleksandra Paprocka-Paszczyk, Adrian Misiura,
Joanna Ossowska, Marek Prałat (narracje)
Produkcja: Teatr Miejski w Lesznie przy współpracy z Hospicjum Domowym „Kolory”
SEPARATKA
Bohaterkami sztuki Joanny Szczepkowskiej są dwie kobiety, które prawdopodobnie nigdy by się nie spotkały, gdyby nie przypadek. Marta i Alina trafiają do szpitalnej sali przeznaczonej dla jednej osoby. Żadna z nich nie chce ustąpić i wyjść, bo każda uważa, że to właśnie jej należy się miejsce w „jedynce”. Skazane na swoje towarzystwo – próbują przetrwać do momentu, aż ktoś przyjdzie i zdecyduje za nie. Różnice w charakterach i poglądach nie ułatwiają im czekania, prowadząc do wielkich napięć, szeregu zabawnych nieporozumień, ale też do niespodziewanych zwrotów akcji. Punkt widzenia każdej z kobiet nie jest tak oczywisty, jak się z początku wydaje…
„Separatka” to komedia, z gatunku tych, co pod pozorem lekkiej formy przemycają przenikliwą prawdę o naszej rzeczywistości.
Autorka i reżyserka: Joanna Szczepkowska
Obsada: Dorota Landowska, Joanna Szczepkowska
Produkcja: Teatr Polski w Warszawie, Fundacja Joanny Szczepkowskiej na rzecz inicjatyw artystycznych i społecznych
Producent: Arkadiusz Skrodzki
„Separatka” to komedia, z gatunku tych, co pod pozorem lekkiej formy przemycają przenikliwą prawdę o naszej rzeczywistości.
Autorka i reżyserka: Joanna Szczepkowska
Obsada: Dorota Landowska, Joanna Szczepkowska
Produkcja: Teatr Polski w Warszawie, Fundacja Joanny Szczepkowskiej na rzecz inicjatyw artystycznych i społecznych
Producent: Arkadiusz Skrodzki
SZALONE NOŻYCZKI
Brawurowa komedia kryminalna z aktywnym udziałem publiczności.
W bezpośrednim sąsiedztwie salonu fryzjerskiego, prowadzonego przez absolutnie nietuzinkowego mistrza nożyczek, Tonia Wziętego w tajemniczych okolicznościach zamordowana zostaje wybitna pianistka Izabela Richter.
Na miejscu zbrodni błyskawicznie pojawiają się funkcjonariusze policji i zarządzają śledztwo, w którym podejrzanymi stają się wszyscy klienci salonu, a także jego pracownicy. Detektywi poszukują świadków i przeprowadzają rekonstrukcję zdarzeń.
Kto się okaże brutalnym mordercą? Wynik śledztwa zależy tylko od Państwa! Zatem… oglądajcie uważnie, bo będziecie mieć ręce pełne roboty!:)
Obsada
Antoni Wzięty (mistrz nożyczek, właściciel salonu) Leszek Zduń
Dominik Kowalewski (inspektor policji) Radosław Drożdż
Helena Dąbek (dama ze „sfer”) Izabela Noszczyk
Barbara Markowska (fryzjerka) Karolina Gibowska
Edward Wurzel (handlarz antykami) Marek Prałat
Michał Tomasiak (policjant) Mariusz Ochociński
Realizatorzy
Przekład Elżbieta Woźniak
Reżyseria Zbigniew Rybka
Scenografia Wojciech Stefaniak
Kostiumy Zofia de Ines
Opracowanie muzyczne Marian Szałkowski
W bezpośrednim sąsiedztwie salonu fryzjerskiego, prowadzonego przez absolutnie nietuzinkowego mistrza nożyczek, Tonia Wziętego w tajemniczych okolicznościach zamordowana zostaje wybitna pianistka Izabela Richter.
Na miejscu zbrodni błyskawicznie pojawiają się funkcjonariusze policji i zarządzają śledztwo, w którym podejrzanymi stają się wszyscy klienci salonu, a także jego pracownicy. Detektywi poszukują świadków i przeprowadzają rekonstrukcję zdarzeń.
Kto się okaże brutalnym mordercą? Wynik śledztwa zależy tylko od Państwa! Zatem… oglądajcie uważnie, bo będziecie mieć ręce pełne roboty!:)
Obsada
Antoni Wzięty (mistrz nożyczek, właściciel salonu) Leszek Zduń
Dominik Kowalewski (inspektor policji) Radosław Drożdż
Helena Dąbek (dama ze „sfer”) Izabela Noszczyk
Barbara Markowska (fryzjerka) Karolina Gibowska
Edward Wurzel (handlarz antykami) Marek Prałat
Michał Tomasiak (policjant) Mariusz Ochociński
Realizatorzy
Przekład Elżbieta Woźniak
Reżyseria Zbigniew Rybka
Scenografia Wojciech Stefaniak
Kostiumy Zofia de Ines
Opracowanie muzyczne Marian Szałkowski
TONY
Anthony Bourdain – buntownik, outsider, głos pokolenia, jeden z najbardziej znanych szefów kuchni i jedna z największych, najbardziej charyzmatycznych osobowości telewizyjnych. Podróżnik, pisarz, odkrywca, którego miliony ludzi na całym świecie pokochały za bezkompromisowy styl, miłość do życia, szacunek do ludzi, odwagę, ciekawość świata i autentyczność. "Tony" to historia początków jego drogi – kim był, zanim stał się Anthonym Bourdainem.
Upalne lato 1976 roku, Provincetown – miasto pulsujące wolnością, seksem i energią. Młody, marzący o karierze pisarza, Tony (Dominic Sessa), by podreperować budżet, trafia na zmywak do restauracji serwującej owoce morza, prowadzonej przez tajemniczego szefa kuchni (Antonio Banderas). W intensywnej, chaotycznej, a jednocześnie niezwykle kreatywnej atmosferze Tony odkrywa swoją pasję, powołanie i to, kim tak naprawdę jest.
Upalne lato 1976 roku, Provincetown – miasto pulsujące wolnością, seksem i energią. Młody, marzący o karierze pisarza, Tony (Dominic Sessa), by podreperować budżet, trafia na zmywak do restauracji serwującej owoce morza, prowadzonej przez tajemniczego szefa kuchni (Antonio Banderas). W intensywnej, chaotycznej, a jednocześnie niezwykle kreatywnej atmosferze Tony odkrywa swoją pasję, powołanie i to, kim tak naprawdę jest.
U SŁONECZKA W GOŚCIACH
Dwa małe kurczaczki każdego wieczoru, przed położeniem się do malutkich łóżeczek mówiły swojemu ukochanemu słoneczku „Dobranoc”,Pewnego razu, po przespanej nocy, Słoneczko nie pojawiło się na niebie. Małe kurczaczki postanowiły znaleźć przyczynę takiego zaspania i pojechały odwiedzić słoneczko i zapytać co się stało. Podróżując swoimi ścieżkami, malutkie kurczaki zawędrowały bardzo daleko i przeżyły mnóstwo przygód. Ale czy odnalazły słoneczko? I czy udało się je obudzić… jeżeli chcecie znać odpowiedź, jak skończyła się wizyta u słoneczka, to koniecznie musicie przyjść na spektakl.
Zapraszamy na spektakl lalkowy wypełniony muzyką, piosenkami i dobrym humorem, dla małych i średnich dzieci, dla śpiochów i nocnych marków. Każdy znajdzie tu coś dla siebie.
Obsada
Agnieszka Gołaszewska, Paula Głowacka
Realizatorzy
Tekst i reżyseria Marcin Marzec
Lalki i scenografia Elżbieta Bosowicz
Muzyka Marcin Marzec
Zapraszamy na spektakl lalkowy wypełniony muzyką, piosenkami i dobrym humorem, dla małych i średnich dzieci, dla śpiochów i nocnych marków. Każdy znajdzie tu coś dla siebie.
Obsada
Agnieszka Gołaszewska, Paula Głowacka
Realizatorzy
Tekst i reżyseria Marcin Marzec
Lalki i scenografia Elżbieta Bosowicz
Muzyka Marcin Marzec
ZALOGOWANY
Mroczny pokój, zamieniony w klaustrofobiczną twierdzę, staje się sceną samotnej walki zbuntowanego nastolatka. Przejmujący spektakl muzyczny Teatru Miejskiego w Lesznie, to poruszające studium młodzieńczej depresji, lęku i pędzącego w przepaść wyobcowania, w którym zastępujące dialogi, mocne utwory muzyczne wyznaczają rytm wewnętrznego rozdarcia bohatera.
Gdy cyfrowy krzyk o pomoc spotyka się z bezdusznością i hejtem ze strony rówieśników, a próby dotarcia ze strony Matki natrafiają na mur agresji, ucieczka wydaje się jedynym ratunkiem. Młody Gary (w tej roli Kacper Zając) odcina się od realnego świata, zabija drzwi deskami i wchodzi w bezpośredni dialog z nawiedzającymi go personifikacjami Złości i Smutku. W desperackim poszukiwaniu zrozumienia porzuca raniącą go rzeczywistość na rzecz wirtualnej przestrzeni.
Szukając akceptacji, Gary kreuje w sieci cyfrowych towarzyszy. Pierwsza z nich, Sofia, przynosi chwilowe ukojenie i ukojenie w piosenkach, by po chwili ujawnić swój algorytmiczny, pozbawiony ludzkiego ciepła chłód. Następny powołany do życia, Max, mający przynieść męską solidarność, również rozbija się o ścianę czystej, bezdusznej logiki. Amok powoływania i kasowania kolejnych nierealnych bytów prowadzi do nieuchronnego załamania - emocjonalnego błędu systemu.
Spektakl powstaje w ramach współpracy z Akademią Sztuk Teatralnych we Wrocławiu.
Autor tekstu: Tomasz Olczak
Reżyseria: Michał Wnuk
Scenografia: Piotr Tetlak / Fundacja Asocjacji 2006
Muzyka: Maciej Mizgalski
Obsada: Kacper Zając, Anastasiia Kohut, Eryk Walkowiak, Aleksandra Paprocka-Paszczyk
Gdy cyfrowy krzyk o pomoc spotyka się z bezdusznością i hejtem ze strony rówieśników, a próby dotarcia ze strony Matki natrafiają na mur agresji, ucieczka wydaje się jedynym ratunkiem. Młody Gary (w tej roli Kacper Zając) odcina się od realnego świata, zabija drzwi deskami i wchodzi w bezpośredni dialog z nawiedzającymi go personifikacjami Złości i Smutku. W desperackim poszukiwaniu zrozumienia porzuca raniącą go rzeczywistość na rzecz wirtualnej przestrzeni.
Szukając akceptacji, Gary kreuje w sieci cyfrowych towarzyszy. Pierwsza z nich, Sofia, przynosi chwilowe ukojenie i ukojenie w piosenkach, by po chwili ujawnić swój algorytmiczny, pozbawiony ludzkiego ciepła chłód. Następny powołany do życia, Max, mający przynieść męską solidarność, również rozbija się o ścianę czystej, bezdusznej logiki. Amok powoływania i kasowania kolejnych nierealnych bytów prowadzi do nieuchronnego załamania - emocjonalnego błędu systemu.
Spektakl powstaje w ramach współpracy z Akademią Sztuk Teatralnych we Wrocławiu.
Autor tekstu: Tomasz Olczak
Reżyseria: Michał Wnuk
Scenografia: Piotr Tetlak / Fundacja Asocjacji 2006
Muzyka: Maciej Mizgalski
Obsada: Kacper Zając, Anastasiia Kohut, Eryk Walkowiak, Aleksandra Paprocka-Paszczyk
Jeśli chcesz na bieżąco otrzymywać informacje o wydarzeniach, zapisz się do NEWSLETTERA.
Wysyłamy tylko istotne informacje o nowościach, zmianach lub odwołanych wydarzenia.